تنها هنگامی که پیشانی خاطره ات را میبوسم در می یابم دیریست

                                                                                   مرده ام

چرا که لبان خود را از پیشانی خاطره ی تو سرد تر می یابم

از پیشانی خاطره ی تو

                           ای یار

                              ای شاخه ی جدا مانده ی من