| تبليغات | X |
 |
 |
|
| سپهر پیر بد عهدست و بی مهرست میدانید؟ |
|
پاشو برو سفره رو بچین الآن سال تحویل میشه ... اول قرآن و ماهی و آینه و شمعدون و بعد ... دلاتون مثل سبزه (7س) سبز كلامتون مثل سيب و سمنوش شيرينجيبتون پر از پول (اگه سكه نباشه بهتره)
طعم زندگيتون مثل سنجدولي زياد سير نخورينسركه اشم با سالاد بخورينسماغم با چلو كبابعیدتون مبارک خوش بگذره .... خدا مرگم نده این چشه؟
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه بیست و نهم اسفند 1385ساعت 14:1 توسط فرزانه |
|
|
... بدون فکر کردن ساده بی هیچ اندیشه ای آرام بی صدا قدم در جاده ای میگذاریم که پایانی ندارد می رویم کاش میدانستیم مقصد کجاست می دویم خنکای نسیم بهاری را بر صورتهای خسته مان حس میکنیم جان می گیریم امّا بیهوده بی هدف بی پایان
لحضه ای مکث می کنیم شاید مقصدی باشد شاید در پایان راه کسی منتظر ماست پایان؟ اما این راه پایان ندارد فریاد می کشیم می خندیم می رقصیم می دویم پایانی نمی خواهیم
باران می بارد برف می بارد بهار میشود تابستان پاییز برگهای زرد و نارنجی زیر پایمان روی سرمان معلق در هوا همراهشان میشویم و پرواز می کنیم پرواز پرواز ....
سکوت می کنیم می اندیشیم به پایان راه می رسیم! پایان؟!؟!؟!
زمستان است
|
|
+ نوشته شده در
شنبه بیست و ششم اسفند 1385ساعت 18:50 توسط فرزانه |
|
|
تنها هنگامی که پیشانی خاطره ات را میبوسم در می یابم دیریست مرده ام چرا که لبان خود را از پیشانی خاطره ی تو سرد تر می یابم از پیشانی خاطره ی تو ای یار ای شاخه ی جدا مانده ی من
|
|
+ نوشته شده در
یکشنبه بیستم اسفند 1385ساعت 12:32 توسط فرزانه |
|
|
صفحه نخست ایمیل من نوشته های قبلیم |
| درباره وبلاگ |
گاه گاهی خاطرات به سراغم می آیند
و من را توان گریزی نیست به راستی نمیدانم آنها جزیی از من اند یا من جزیی از آنها با فرسنگها فاصله با ساعتها انتظار آه های شبانه ام شکلی از او دارند (فرزانه) |
|
RSS
|
