یه سایه ی خیالی رو صورتش نشست

آهی کشید و خدا رو تو آهش فریاد زد

نگاهی به اطراف انداخت جز خودش و خدا هیچ کس اونجا نبود

مثل تمام لحضه هایی که دستاش به طرف آسمون دراز بود

ای آنکه دانش او پیش است، ای آنکه وعده ی او راست است

ای آنکه لطف او آشکار است، ای آنکه فرمان او غالب است

ای آنکه کتاب او استوار است، ای آنکه قضای او شونده است

ای آنکه قرآن او مجید است، ای آنکه ملک او دیرین است

ای آنکه فضل او عمومی است، ای آنکه عرش او بزرگ است

پناه ده ما را، پناه ده ما را، رهایی ده ما را از آتش، ای پروردگار...

کنار رودخانه ی یخ زده از درد