من هنوز هم خوابهای کودکانه میبینم ...!

خوابهایی از جنس روح

و به رنگ رویا

هیچ چیزی در خوابم کم نیست

هیچ کس جا نمانده

همه هستند

حتی من

 ...

ما بدهکاریم

به کسانی که صمیمانه ز ما پرسیدند

معذرت می خواهم چندم مرداد است ؟

و نگفتیم

چونکه مرداد

گور عشق گل خونرنگ دل ما بوده است 

" حسین پناهی "

اینجا قبلاْ دو تا عکس بود که بعد یه روز اومدم دیدم به جای اونا ۲ تا عکس دیگه اومده  منم مجبور شدم پاکشون کردم  فرزانه آذر ۱۳۸۶ 

.

.                       

چقدر کادوووووووووووووووووووووو

  .                                 

 تولدم ولدم ولدم مباااااااااااااارک

چه ميهمانان بي دردسري هستند مُردگان !
نه به دستي ظرفي را چرك مي كنند
نه به حرفي دلي را آلوده
تنها به شمعي قانعند
و اندكي سكوت

خاکستر

به من بگوييد
فرزانه گان رنگ بوم و قلم
چگونه
خورشيدي را تصوير مي كنيد
كه ترسيمش
سراسر خاك را خاكستر نمي كند ؟

پاورقی در باب زلزله ی قم:

بنده قصد دارم دلیل اصلی زلزله ی قم را به شما بگویم ، بین خودمون باشد لطفاْ:

دیروز داشتم در داخل کامپیوتر اشعاری را در حال خواندن میشدم که ناگهان از جمله ای در این اشعار ها دست و دلم به لرزه در آمد و از آنجا که دنیا تو مشتمه! این لرزه همان و لرزیدن زمین همان . و من میدانم که مرکز زمین لرزه اشتباه گفته شده میباشد است. چون من خودم اول از همه فهمیده شدم که زیر پایم لرزید. و من که در یک لحضه دلیل زلزله را از یاد بردن فرمودم از جا پریدن شده و به حیاط دویدم و مادر و دایی خود را جیغ زنان و هراسان ناک به سمت حیاط دوان دوان یافتم. بسیار وحشت کردیم و دستانمان باز به لرزه در آمد شد. اما ترسیدیم زلزله تمام نشود نگذاشتیم دستانمان بلرزد شود. به کسی نگیااااااااا پیگرد قانونی دارد.

از همه ی همشهریان عزیز و غیر عزیز و همچنین اهالی محترم و غیر محترم تهران و بقیه مردمان سربلند شهرهایی که از لرزیدن دست من شهرشان لرزیدن شد و وحشت کردند در همینجا عذر خواسته و طول عمر برای بازماندگان از خدا برایشان دعا میکنم.

با تشکر : عامل ناخاسته ی زلزله ی مورخه ۲۸/۳/۱۳۸۶ قم که تقریباْ نصف ایران را لرزیدن است  

خدایا شکرت  که به خیر گذشت  

( این یه مطلب دیگه ای است )

۵ روز بود اما یه عااااااااااااالمه طول کشید   ( نوشته بودم چی اما خوشم نیومد پاکش کردم )

تازه خاطره هاشم نوشتم پاک کردم  اینا که نوشته بودم باحال بود اما خوندنی نبود بی مزه میشد

خدایا شکرت هزاااااااااااااااار بار  اینم به خیر گذشت

دست مامانم و رها و سمانه و محبوبه که پیشم موندن درد نکنه مرسی مرسی

 ۹/تیر/۱۳۸۶ 

تنها هنگامی که پیشانی خاطره ات را میبوسم در می یابم دیریست

                                                                                   مرده ام

چرا که لبان خود را از پیشانی خاطره ی تو سرد تر می یابم

از پیشانی خاطره ی تو

                           ای یار

                              ای شاخه ی جدا مانده ی من